16 januari St. Elena-Monteverde

Vandaag wordt het een avontuurlijke dag. We gaan ziplinen. Ik heb nog geen idee hoe we het zullen beleven, maar we gaan het gewoon doen. In een bus vol Nederlanders en een enkele verdwaalde Australische toerist brengen ze ons naar het Selvatura avonturenpark. Ter plekke worden we geïnformeerd en geinstrueerd over wat ons te wachten staat en wat we moeten doen.

We worden in een soort van harnas gehesen, waarin je straks hangend aan de stalen draad naar beneden suist. Annelies zal tezamen met een begeleider naar beneden suizen (als een tandem), omdat het een te zware belasting voor haar rug is om zich continu boven haar hoofd vast te houden . En daar gaan we dan......... zzzzzzzzz is vanaf dat moment het geluid dat je hoort van de katrol die over de stalen draad zoeft. 15 platforms zijn er, variërend in lengte van 50 meter tot 1 km: de langste en de laatste.

Het is fantastisch leuk om door en over het bos te zoeven. Bij het op een na laatste platform vraagt de gids of we ook nog de Tarzan swing willen doen: hangend in je harnas in vrije val van een platform afspringen. Ach waarom niet. In Nieuw Zeeland heb ik het niet gedaan en nu krijg ik een second change. Kicken, zeker als je daarna nog na schommelt boven een afgrond.

En dan......de laatste km. Annelies suist weer met haar begeleider in de taxi naar beneden, terwijl ik me klaar maak voor mijn superman vlucht: liggend, maar wel hangend aan de draad, door de lucht zweven met een snelheid van 50 per uur en dat een km lang. Heerlijk.


Genoeg avontuur, tijd voor een koffie.
Daarna maken we nog een tocht door het woud over de hangende bruggen. Gewoon wandelen, niets avontuurlijks. Vanaf een aantal bruggen zien we de zipliners naar beneden suizen. Genietend van de weinige zonnestralen die we tot nu toe hebben gehad wachten we nu op ons vervoer terug naar de lodge.

15 januari Van Nationaal Park Tenorio naar St. Elena (Monteverde)

Vandaag uitgeslapen tot 7.20 uur. Redelijke nachtrust gehad. Net als gisteren wordt er in de keuken een heerlijk ontbijt klaar gemaakt, waarbij vormgeving ook een rol speelt. Noem het maar haute cuisine, want het hotel wordt gerund door 2 Fransen.  De lunch nemen we mee zodat we die onderweg kunnen verorberen.

Vandaag staat een (zeggen ze) 3 uur durende wandeling op het programma door het Nationale Park Tenorio naar de waterval en de Rio Celeste. Beiden zijn normaal blauw van kleur. Ik zeg normaal, want vanwege de overvloedige regenval van de afgelopen tijd resteert er nog maar weinig blauw. Wat wel overblijft is een zware wandeling, omhoog-omlaag, over rotsblokken heen, door modder, die zich het beste laat typeren als: een zware obstacle mudrun race. Gelukkig wel met laarzen aan. Op sommige delen zak ik 25 cm in de modder. Geen nood, wij zijn kanjers, dus we halen de finish. We missen alleen de medailles.

 

Tegen 12 uur zetten we koers naar Monteverde. Op weg naar een nieuw avontuur. Ff geen vlindertuin, nacht- of ochtendwandeling, geen dieren spotten. Het is tijd voor een adventure. Maar daarover morgen meer.

Wij zijn klaar om te gaan dineren, terwijl jullie allemaal al lang liggen te pitten.

Truste.

14 januari Van Cano Negro naar Nationaal Park Tenorio

Vanochtend zijn we om 5.20 opgestaan. Om 18.00 gaan we nl. de lagune van Cano Negro in om te genieten van de ochtend geluiden en om dieren te spotten.

Via de rivier Frio varen we de lagune in. De rivier loopt van Nicaragua naar Tenorio National Park in Costa Rica. We zien heel veel verschillende soorten vogels. Zoals altijd vliegen er veel kingfishers rond. En we zien:
Grey tailored ragoon, Montezumo orependula, Grey kiss to be flycatcher, Red Lorre parot, Little blue heron, Great egret, Amazon kingfishers, Little blue heron, veel Anhinga , Pale vented pigeon, Passerini's tanager, Wood stock, Black crowned night heron, Green kingfisher, Protonably warbier, Baltimore oriole, Snow egret, Social flycatcher, Grey necked wood rail, Spotted sandpiper, Glossy ibis, Black headed Trogon, mangrove swallow, commarant, en de Ringed kingfisher.

Bijzondere van deze tocht zijn de uilen die we zien: de pacific screech owl.

Verder zien we ook nog de Jesus Christ lizard (moeilijk te zien vanwege de schutkleur), 3 tooth sloth, bats, en hawler monkeys. Bij terugkomst ontbijten we en vertrekken vervolgens naar ons volgende bestemming: Celeste Mountain Lodge. We arriveren al om half 12 in de regen, voor de verandering. Het blijkt dat het Nationale Park Tenorio vandaag ook dicht is vanwege de hoeveelheid regen die er is gevallen en omgevallen bomen. De verwachting is dat het park morgen wel open is zodat we onze 3 uur durende wandeling wel kunnen doen, met laarzen aan vanwege de modder.

In de middag maken we nog een wandeling over het grondgebied van de lodge, dat 2000 m2 meet en uiteraard omringd is door jungle.

 

 

13 januari Van La Fortuna naar Cano Negro

Vanochtend doen we rustig aan; no need to hurry. Als we ontbijten komt er een regenfront aan en ineens zitten we rondom ons volledig in de mist. Bizar. 2 minuten daarna is het weer over. Ze kennen in dit deel van Costa Rica ook maar 2 seizoenen: het regen seizoen en het iets mindere regen seizoen.

Rond 10.00 uur bereiken we de waterval in La Fortuna.

 

 



Om het laagste punt te bereiken lopen we 500 treden naar beneden. Makkie. Bij de waterval kun je zelfs zwemmen. Omhoog is het zweten en het is goed voor de lijn. Als we weer boven zijn genieten we van een overheerlijke mango, aardbei met ananas smoothie. 

Onderweg naar onze volgende plek spotten we een jabiru, egrets, havik en twee pacific screech owls op het terrein van onze lodge in Cano Negro. We rusten nu even uit voordat we om 19.00 aan een nachtwandeling van 2 uur beginnen door de jungle.

 

De "jungle tocht" loopt over een niet geasfalteerde weg tot aan de lagune en terug. Daar hadden we ons bij het boeken meer van voorgesteld. We zien wel
9 lesser night hawks en een jumping frog (logische naam voor beesten die springen). Verder zien we vooral slapende vogels, zoals Common tooth flycatcher, Spell banded pigeon en nog veel meer lastig spelbare namen.
Tot slot zien we ook nog een orange headed gecko en een spectacled cayman.

12 januari La Fortuna

Vannacht lang geslapen. Helaas wel liggen malen, vanwege de griep. Met 2 paracetamollen op voel ik me fit genoeg om de wandeltocht van 2 1/2 uur te doen. Groot pluspunt: de dag begint met zon, geen regen dit keer en gewoon 24 graden.

De groep bestaat uit 21 personen. Dat is effe wennen als je privé gidsen gewend bent. De gids loopt ook van a naar b en kijkt onderweg minder scherp. Toch zien we nog :

White nosed coati, Humming bird, Bread fruit, Emerald tanager, Hawler monkey, Yellow throated Toucan (gespot door ons), Citronella plant (die houden muggen weg), Waterval, blue gray tanager, Beetle en een Eye lash pitviper die dodelijk giftig is.

Nu lekker uitrusten . Helaas zonder bak koffie want het restaurant is nog dicht.

We zitten lekker op onze veranda en worden telkens bezocht door de zelfde kolibrie. Leuk om te zien. Die beestjes hebben een hartslag van 1260 keer per minuut. Wij zouden dan allang het loodje gelegd hebben.

In de middag vertrekken we voor een 3 uur durende tocht rond de vulkaan Arenal. Het heet de lava tour maar je gaat eerst vooral vogels spotten, dan krijg je uitleg ive vulkaan Arenal en dan ga je nog spinnen, slangen en kikkers zoeken. Als eerste zien we een prachtige havik. En vervolgens: 
hawler monkey, 

broad winged hawk, montezuma oropendala, social flycatcher,  common tody flycatcher, pasarinni's  tanager, ananas, brown jay,  oranje oriole, woodpecker, rainbow beek en de keel-billed tucan, Nu hebben we alle tucan soorten gezien.

De vogels die we zien zijn prachtig, maar te ver om te fotograferen. De gids heeft echter een verrekijker op statief bij zich, dus we zien de vogels heel goed. Ondertussen krijgen we les over de Arenal vulkaan. De laatste keer dat deze explodeerde was in 2010. De volgende maal is waarschijnlijk over 300 jaar. De vulkaan barste niet uit via de top maar uit kraters die ontstaat op de hellingen. Als het donker begint te worden dalen we af op zoek naar spinnen, slangen en kikkers. We worden echt beloond met wat we allemaal zien:

Fer-de-Lance snake, mandarin spin, wolfs spider, rainforest frog, toad, yellow three frog, bull frog , northern cat-eyed snake en

de red eyed tree frog. Het symbool van Costa Rica.

 

11 januari Van Cahuita naar La Fortuna

Vandaag gaan we van Cahuita naar La Fortuna. Na het ontbijt vertrekken we om 8.15.

Onderweg gaan we straks nog een rit door de jungle maken met de Areal rainforest tram (zelfde als een skilift gondel). De weg daar naar toe duurt ongeveer 2 1/2 uur met een snelheid van 40, 60 of 80 km per uur. Gewoon saai. Stipt om 11 uur bereiken we rain forest adventures die de gondel en wandel verzorgen. De tour vindt plaats in Beaulieu Carillo National Park.

Onze gids is een oude bekende: Kenneth. We hebben hem in Tortuguero al ontmoet. We starten met een korte wandeling over een betonpad. Eigenlijk zien we niet heel veel. We zien kikkers, slangen en vlinders in afgesloten ruimtes. Gelukkig zien we ook nog dieren in de buitenlucht zoals een wandelende tak en leaf praying mantis.

 

Verder zien we ook nog:Squirrel, Bullet ants, wandelende bomen die zich 1 cm per jaar verplaatsen, 3 tooth sloth. Tapir (special voor Tirza), Eye lash spitviper, Humming bird, Emerald tanager, Shiny honey cripper en een grote zwarte slang over de weg. Geen idee hoe die heet.

Na de wandeling gaan we met de gondel de jungle in. Het is net een skilift maar dan mis ik de sneeuw. Omdat het midden op de dag is zien we geen dieren meer (op een slang en kolibrie na). Jammer van het geld. Als je gaat doe het vroeg.

Nu nog 3 uur rijden. Aan het eind als we aankomen in Arsenal Observatory lodge ben ik helemaal op. Mijn spieren doen zeer, ik heb het koud en ik hoest. Dadelijk onder de wol met een paracetamol en dan morgen gezond weer op hoop ik. Maar eerst heerlijk warm douchen onder een regendouche en dan eten.

Morgen weer een dag. Dag lieve lezers, oogjes toe en slaap lekker.

10 januari Cahuita

In overleg met onze hoteleigenaar besluiten we om een tour te doen in het Nationale Park van Cahuita en niet naar de sloth sanctuary te gaan. De voornaamste reden is dat je sloths (luiaards) ook gewoon in de jungle kunt zien. Bij El Encanto zitten ze zelfs in de tuin.

Als we bij de ingang van het park komen, 10 minuten lopen van het hotel, praten we met een vrouwelijke gids. Samen met haar gaan we het park in. Ze heeft een eigen tourorganisatie, Jacky's Tour (zie haar website). Ze verteld enorm veel over de flora. Zelf is ze opgegroeid in de jungle en ze weer alles van de geneeskrachtige werking van de verschillende planten. Het bijzondere aan haar is dat ze waarschijnlijk de enige in e wereld is die allergisch is voor water, omdat ze gewend was aan water uit de rivier in de jungle.
Tijdens onze wandeling (in de regen natuurlijk, vanwege het tropische orkaanfront dat voorbij trekt) zien we: 

Yellow crowned heron, Black heron, male Iguana, Green Spiny lizard, Squirrel, Cappuccino (white faced) monkey, 2 finger sloth met 2 weken oude baby, Gold finger spider, Vanilla plant, 3 finger sloth en long nosed Bats. 

 

Volgens onze gids zorgt de sloth sanctuary, waar ze luiaards opvangen, niet goed voor haar dieren. Ze zitten in te kleine hokken en herstelde dieren worden niet in de natuur teruggeplaatst. Ze werkte er enkele jaren, dus spreekt uit eigen ervaring. Samen met een aantal gidsen zamelt ze geld in om de gezonde dieren weer terug te zetten in de natuur.