Nizwa: 3 januari

Vannacht was het een koude nacht. Het dunne dekentje in ons tent-huisje was niet voldoende om ons warm te houden. Gelukkig staat de zon al weer hoog aan de hemel, zodat onze koude spieren weer warm en soepel worden. Na een heerlijk ontbijt rijden we nog een eind de berg Jebel Shams op om de mooie uitzichten te bekijken. 

Daarna rijden we naar het volgende mooie dorp Misfat al Jabreen. De afdaling van de berg over de onverharde weg met haarspeldbochten gast snel, zonder er een te missen. Voor we het weten bereiken we alweer de asfalt weg.

We rijden langs een weg waar we gisteren verschillende loslopende d(r)ommedarissen zagen. Wat verder opvalt is het grote aantal verharde voetbalvelden zonder spelers. Ze leggen ze zelfs aan in de bedding van de rivier.

Misfat al Jabreen bestaat uit een nieuw deel op de top en een oud deel dat bestaat uit veelal bewoonde mudbrick huizen. We dwalen door de straatjes en verwonderen ons over de schoonheid van dit alles. Bij het Misfat old house drinkt William een Omaans bakkie, drinkt Annelies een bananen juice en doen we ons tegoed aan de heerlijkste verse dadels.

Als we uitgedoold zijn (en nat bezweet van alle trappen lopen) vertrekken we naar Al Hoota cave (grot). Een groot ondergronds gewelf van 5 km lengte waarvan slechts een deel, 900 meter, toegankelijk is. Het is de enige grot in Oman die open is voor publiek. Als je er
toch bent wil je dit niet missen.

Het bezoek aan de grot was op het heetst van de dag, dus een goede keuze van ons. Ook al was het in de grot ook nog steeds 21 graden. We nuttigen nog snel even een boterham met feta en cherry tomaat en rijden dan naar het Golden Tulip Nizwa hotel: onze volgende overnachtingsplek. We worden met alle egards ontvangen en vlijen ons vrijwel
direct neer in de bedjes aan het zwembad.

De rest van het verhaal kunnen jullie ook vertellen. Annelies zont, William loopt hard en ‘s avonds genieten ze van een overheerlijk diner. Al is het wel zo dat dit laatste op het moment van schrijven nog moet plaatsvinden.

Jebel Shams: 2 januari

Vandaag vervolgen we onze reis naar het Jebel Shams plateau. We reizen door Nizwa en plannen een stop in Al Hamra en Misfat al Abryeen. Dankzij de prachtige expressway gaat het eerste deel van de reis tot aan Nizwa snel. Het nadeel is wel dat het saaier is: vlak landschap liggend tussen de bergen gebouwd in een rots-steenachtig zand terrein.

Als we door de prachtige poort aan de rand Nizwa binnen rijden wordt het machtige fort al aangekondigd. 

We besluiten om onze planning aan te passen en eerst het fort te gaan bekijken. In tegenstelling tot de andere forten is de toegangsprijs van deze 10x maal zo hoog (€ 12). Maar dat is nog steeds een koopje vergeleken bij de prijzen van de kastelen in Frankrijk.
Als we op het middengedeelte van het fort lopen is er een traditioneel Omaanse mannendans gaande. Leuk om even mee te maken. 

Het fort bestaat uit een hele grote hoge ronde toren dat diende ter verdediging. Er staan kanonnen en ze goten ook hete dadelsiroop naar beneden om de vijand buiten te houden. Bovendien was het fort beveiligd met 7 deuren, waarbij achter 5 deuren ook nog eens een valkuil zit. Gelukkig zijn deze nu afgedekt met glas. In het aangrenzende kasteel hangt aan de wanden een uitgebreide uitleg over Nizwa, het kasteel en het ontstaan van Oman.

In het kasteel nemen we op verzoek foto’s van een Omaans koppel en zij van ons. 

De dame, die geen Engels spreek, is zeer geïnteresseerd in onze zoomlens. Haar man vertaalt wat wij vertellen. Als we het kasteel willen verlaten wordt ons een klein kopje koffie aangeboden met dadels. Weigeren kan maar is niet beleefd. Het smaakt overigens heerlijk.

Als we het kasteel verlaten is het lunchtijd, dus gaan we bij een coffeeshop zitten. Niet net zo een als in Amsterdam. Hier verkopen ze gewoon een kip sandwich (wat eigenlijk een opgerolde tortilla is) en lekkere mango en ananas sap. Ruim een uur later vertrekken we richting Al Hamra om de oude stad, die gemaakt is van modder met stro (mudbrick) te gaan bekijken. We kunnen het oude dorp niet vinden, maar juist op dat moment rijden we onder een oude smalle poort door zo het mudbrick dorp binnen. Het is bijzonder en prachtig om te zien. Veel huizen zijn niets meer bewoond, enkele worden gerenoveerd en 2 huizen zijn ingericht als museum. 

We gaan bij het huis met de naam Baih al Safah naar binnen en dwalen door het wonderbaarlijk grote huis met al z’n vertrekken en verdiepingen. In een van de vertrekken worden we gastvrij ontvangen en rondgeleid terwijl onze Omaanse gastheer uitleg geeft en een oude Omaamse man zingt en een riem vlecht. 

Het huis was van de lokale leider en de hele familie woonde er van opa- oma tot aan de kleinkinderen: circa 25 mensen. Aan het einde werden we in de gastenkamer uitgenodigd voor een klein kopje koffie of thee met dadels. 

Een bezoek aan dit huis kunnen we iedereen aanbevelen het is leuk, interessant en de mensen zijn heel gastvrij.
Daarna hebben we nog even kort het andere huis Beit al Jabal bezocht.

Via een smal weggetje zijn we in staat om ons door en uit het oude stadje te wringen en komen we uit op een hoger gelegen lokatie met een prachtig uitzicht op de oude mudbrick stad.

Dan blijkt ook pas hoe groot het eigenlijk is. Vervolgens zetten we koers naar onze overnachtings plek: Sama Heights Resort gelegen in het gebergte Jebel Shams, dat met 3 km hoogte de hoogste berg van Oman is.

Ons vermoeden is dat we nu echt off road gaan rijden over niet geasfalteerde wegen (zoals in Namibië ma), maar tot onze verbazing ligt er inmiddels gewoon een brede geasfalteerde weg. Gelukkig rijden we toch een km of 12 over een niet geasfalteerde wasbordweg met heuveltjes en kleine kuilen. Zo kan ik heel heel langzaam wennen aan het rijden met een 4WD. Ons complex ligt hoog, maar jammer genoeg niet op een top, zodat we vanaf onze plek geen zonsondergang kunnen bewonderen. Aangezien aan het einde van de dag het (zon)licht mooi zacht en kleurrijk is rijden we even naar de Grand Canyon van Oman (2 km van de plek waar we verblijven). 

En het is indrukwekkend om te zien. Het blijft fascinerend om zoiets immens te zien dat in miljoenen jaren is ontstaan.

Zo en nu is het tijd voor een douche, wat rust en een diner.

Muscat: nieuwjaarsdag

Vandaag is een relax dagje voor we morgen de bergen intrekken. We staan relatief laat op en constateren dat alle ontbijttafels bezet zijn. Iedereen is dus toch weer op tijd wakker. Gelukkig is er snel een plek beschikbaar.

Even nog terug naar gisteravond. Om half 10 ‘s avonds schuiven we aan voor het oudejaarsdiner: visbarbecue. De entourage is leuk: netjes aangekleed, kroontjes, hoedjes en fluitjes op tafel voor extra enthousiasme. Helaas kunnen de koks die de barbecues bedienen het tempo niet bijhouden. Verder smaakte alles goed. Je kunt het diner vergelijken met onze hapjes op oudejaars avond. Op het grote scherm begint het aftellen en vanaf dat moment was iedereen even in extase en zette de dj de sfeer nog extra aan door stevige muziek te draaien. Gezellig en bijzonder om mee te maken. Wat ontbrak was vuurwerk. Om iets over 24.00 uur wensen wij iedereen de beste wensen uit Oman en dat levert een stroom van appjes op. Uiteindelijk zijn we rond 1 uur naar onze kamer gegaan.

Terug naar het moment van nu. We liggen heerlijk op ons zonnedek aan het zwembad te chillen. Even helemaal niets doen voordat we morgen vertrekken uit  Muscat. 

Muscat: 31 december

Vandaag staan we iets eerder op, omdat we de grootste moskee van Muscat, Sultan Qaboos Grand Mosque willen bezoeken. Deze is tot 11 uur geopend en rond 10 uur schijnen er veel bussen te arriveren waardoor het heel druk kan zijn. Als we arriveren zijn er toch al aardig wat bussen, maar met de drukte valt het gelukkig mee. De moskee is indrukwekkend: alles glimt, de tegels spiegelen en de binnenkant van de Grand Mosque is feeëriek. Precies zoals je het jezelf ook voorstelt: als een Oosters sprookje. Het is kleurrijk, gedetailleerd en toch ook weer heel sereen.

Na ons bezoek aan de moskee rijden we naar Mutlah alias Matlah. Ze willen plaatsnamen nog wel eens anders schrijven. Als we de auto gratis hebben geparkeerd lopen we langs de haven naar de Souk: kleine shops in dito kleine steegjes met allemaal spullen die we niet nodig hebben. Grappig om te zien maar niet imposant. 

Als we de Souk aan de andere kant verlaten zijn we dichtbij het verdedigingsfort van Mutlah. Dus klimmen we omhoog om het uitzicht te kunnen bewonderen. Vanaf die positie wordt heel duidelijk dat  Mutlah strategisch ingeklemd ligt tussen bergen. De wacht wordt gehouden vanuit 3 wachters torens die op verschillende bergpunten staan en mocht er toch nog een vijand de stad benaderen dan buldert van bovenaf het kanon.

Langzaam lopen we weer naar beneden en rijden vervolgens met de auto naar oud Muscat. Waarom het zo heet weet ik niet want alles ziet er nieuw uit. Wat deze plek interessant maakt is dat hier het paleis van Sultan Qaboos “Qasr Al Alam” staat. 

Niet dat je er dichtbij kunt komen, maar het vormt een leuke toeristische attractie wat ook blijkt uit de bussen vol met toeristen die stoppen en komen kijken. Na een toiletstop, wat nog lastig is want openbare toiletten zijn er niet, en een overheerlijk passionfruit drankje rijden we weer terug naar ons hotel. We kleden ons vervolgens snel om en duiken op een ligbedje aan het zwembad om bij te bruinen.

Normaal zouden we nu, rond 19.30 uur, dineren, maar het is 31 december: niet normaal dus. We lijden nog even honger om straks om 21.30 aan te schuiven aan ons oudejaars diner. Dat duurt tot 1.00 uur en is inclusief dj. Maar zover is het nog niet. Morgen lezen jullie hoe het was.

Voor nu wensen we iedereen een goed uiteinde en een 🍸🍸 KNALLEND nieuwjaar.

Muscat: 28-30 december

Om 10 uur s avonds 28 december komen we aan op het nieuwe vliegveld van Oman. Nog niet alles werkt zoals het hoort, na 6 maanden in gebruik te zijn, maar het doet groots aan en leeg wonderbaarlijk genoeg. De transferservice van het hotel pikt ons op en brengt ons naar onze luxe verblijf voor de komende 4 nachten. We vieren dus oud en nieuw in Oman. Ben benieuwd wat het ons gaat brengen. De laatste keer dat we oud en nieuw niet in Nederland vierden was in de vorige eeuw.

Als we ’s ochtends op staan schijnt de zon. Heerlijk. De temperatuur is ongeveer 27 graden. Heerlijk dus om te relaxen op het dak van ons hotel aan het zwembad, Maar eerst halen we onze auto op. Het is wel een flinke: een Toyota Landcruiser. 

Volgens mij kunnen we nu alle off road routes wel aan. Als we terug zijn vlijen we ons neer op het ligbedje in de zon aan het zwembad. Lekker relaxen. 

In de namiddag gaat William zoals gebruikelijk nog even hardlopen. Daarna lekker douchen onder onze regendouche. Sinds wij zelf zo’n douche hebben is dat onze nieuwe standaard geworden. Dineren doen we in het hotel: ananas sap,  een non-alcoholische vruchtenmix  (we zijn in een Islamitisch land dus geen alcohol) en  Thaise saté.

Dinsdag 30 december worden we om half 9 wakker. Heerlijk uitgeslapen gaan we weer een nieuwe dag tegemoet. Natuurlijk werkt Annelies eerst nog even al haar bestellingen weg. Wat dat betreft gaat het werk altijd door. Succes alvast Lianne met het pakken van alle bestellingen. Vandaag gaan we de Rustaq loop rijden. Onze eerste indruk van de wegenstructuur en de omgeving luidt: het is net geasfalteerd Namibië, In plaats van gravel is er hier een expressway, maar wel met veel rotsen, zand en kale vlaktes. Alles is super schoon. Geen afval te bekennen.
Onderweg komen we veel wegen en bruggen in aanleg en gebouwen in aanbouw tegen. Door deze werkzaamheden missen we onze afslag naar Afi en daardoor missen we ons eerste (kleine) fort. Gelukkig zullen er nog velen volgen in dit land van sultans en heersers. De volgende afslag  is Muslimat en die plaats kunnen we wel bereiken. We bekijken een dorp dat gebouwd is van klei (mudbrick village), maar inmiddels vervallen en verlaten is. Het nieuwe dorp is er omheen gebouwd. Bijzonder om door heen te lopen. Doordat delen zijn omgevallen kun je ook goed de opbouw van de muren zien.

Daarna rijden we naar Nakhal. Hier stoppen we bij ons eerste grote fort. We betalen de entree van wel 1 euro per persoon en dwalen door het fort. 

Boven elke deur staat aangegeven waar de kamer voor diende. Dat is ook wel prettig omdat je anders geen idee hebt waar voor het wordt gebruikt. Opvallend is wel dat er in iedere kamer (dezelfde) kussens (ingekocht bij Ikea?) liggen, hetzelfde servies staat en een carpet op de vloer ligt. 

We vervolgen onze weg naar Al Awabi. Ook hier weer bruggen in aanbouw. Ze zijn hier nog van alles van plan.

We nemen de afslag naar Wadi Bani Kharous (lees: oase). Volgens onze rough guide is dit een prachtige, makkelijk begaanbare route (goed om te wennen aan de auto).  Al gauw blijkt dat onze eigen navigatie niet alle plekjes van Oman kent. Dus dat betekent (goed) gokken of vragen. Voordat we de wadi inrijden bereiken we eerst het fort van Al Awabi. Het fort zou tot 2 uur open zijn, maar als wij ruim voor die tijd aankomen is het toch al gesloten. We vinden een schaduwrijk bankje en eten onze lunch: brood met feta en tomaatjes. Daarna vervolgen we onze weg naar Al Aliya, dat aan het eind van de wadi ligt. Het is one-way. Doorrijden tot het einde is zeker de moeite waard. Hoe meer we tussen de bergen door rijden hoe groener het wordt. Wat toch bijzonder is aangezien er in de naast gelegen rivier geen druppel water zit. Na 25 km worden we beloont met een mooi uitzicht op diverse dadelplantages. 

Voor degene die niet weten hoe dat eruit ziet: het zijn hoge palmbomen waar dadels aan groeien. 

We gaan dezelfde weg weer terug tot de hoofdweg en vervolgen onze route naar Rustaq. We hopen het fort daar nog te kunnen bekijken als we op tijd zijn. Het sluit namelijk om 16.00 uur. Gelukkig komen we op tijd. Het fort is indrukwekkend groot. 

Omdat we nog maar een half uur hebben nemen we de kortste weg naar boven. Onderweg bekijken we diverse kamers. Het fort is één groot doolhof, dus we onthouden goed hoe we lopen. Van bovenaf zien we pas hoe groot het complex is.
Rond 16.00 uur rijden we terug naar ons hotel met de ondergaande zon in onze rug. Als we ons lekker opgefrist hebben gaan we vanavond het Turkse restaurant uitproberen.

Oman

Oman

Rondreis Oman:

28 dec: aankomst Muscat

29 dec: Muscat city tour

30 dec: Muscat - Barka - Nakhal - Rustaq - Al Thowara - Muscat

31 dec: Muscat

1 jan: Muscat

2 jan: Muscat - Al Hamra - Misfah - Jabal Shams

3 jan: Jabal Shams - Nizwa

4 jan: Nizwa - Hail Al Shas

5 jan: Hail Al Shas - Safari Desert Camp Bediyah

6 jan: Bediyah - Ras al Jinz

7 jan: Ras al Jinz - Muscat

8 jan: Muscat - Amsterdam

Bezochte parken

Alle parken die we hebben bezocht:

Lake Mead region
Valley of Fire State Park
Zion National Park
Checkerboard Mesa
Red Canyon
Cedar Breaks National Monument (gesloten)
Bryce National Park
Capital Reef National Park
Natural Bridges National Monument
Arches National Park
Mesa Verde National Park
Canyon de Chelly National Monument
Antelope Canyon
Horseshoe bend
Grand Canyon
Red Rock Canyon
Death Valley
Yosemite National Park
Point Lobos State Park
Pfeiffer Big Sur State Park