26 mei Van Kirkjubaerklaustur via Gullfoss en Geysir naar hotel Borealis

Vandaag vertrekken we naar de gouden cirkel. Voordat we gaan handelt Annelies nog diverse mailtjes en vragen over bestellingen af. Tja zaken gaan door. Gelukkig is Ton terug van zijn korte vakantie en zorgt hij dat de business doordraait. Als we vertrekken is het nog mooi weer, maar onderweg krijgen we te maken met echt IJslands weer: motregen, harde regen, zon, een glimpje zon. Ach staat het weer je niet aan? Wacht dan 5 minuten.  

De eerste plek waar we stoppen is  Reynisfjara: eerst in het dorp zelf om het zwarte strand te bekijken en de vogelnesten in de klif en daarna het zwarte strand achter het dorp. Even doorrijden en dan zie je de afslag en het is verrassend mooi. Ik dacht alleen zwart strand te zien, maar je ziet een klif die helemaal uitgesleten is met orgelpijpen erin en je hebt een prachtig uitzicht op de uit zee oprijzende rotsen. 

 Kortom deze plek wil je niet missen, zelfs niet met de wind en regen die wij hebben terwijl we daar rondlopen. Daarna door naar Dyrholaey om nog en keer te kijken of we de papegaaiduikers kunnen ontdekken. Helaas, teveel wind, dus we zien ze niet. Dan maar door de regen doorrijden naar Geysir. Als we aankomen is het voor de afwisseling droog. We wachten enkele minuten en dan spuit de geiser spontaan de hoogte in.

 

 Je moet snel zijn met het nemen van foto’s, want er is geen tijdschema. De plek valt ons wel een beetje tegen, omdat we verwend zijn door Rotarua in Nieuw Zeeland.  

 Daarna door naar Gullfoss: een waterval die in 2 cascades vlak achter elkaar naar beneden dendert.

 Het is inderdaad prachtig om te zien en dankzij een glimpje zon zien we zelfs een regenboogje ontstaan. Dat maakt de dag weer goed. Vanaf Gullfoss rijden we via de 37 richting onze  overnachting plek, terwijl we uitkijken naar de afslag voor de Bruarfoss. Helaas blijkt later dat we de afslag zonder het te weten voorbij zijn gereden. Tegen  17.00 komen we aan in ons hotel Borealis; adres “unknow” volgens de routeplanner van mijn iphone.We besluiten de avond met een culinair 3-gangendiner, bereidt door een franse kok.

25 mei Naar de gletser Vatnajökull

Gisteren was het de dag van de watervallen. Vandaag de dag van de gletsjermeren. Als we wegrijden met mooi weer pikken we onderweg nog snel even een paar watervallen mee. Natuurlijk maken we weer foto’s.

Vandaag gaan we in ieder geval naar Jökulsarlon voor een boottocht met een amfibievoertuig tussen de ijsschotsen. Wat we verder gaan doen hangt af van de tips, die we krijgen van het toeristenbureau in Skaftafell. De dame geeft ons als tips: Heinabergsjökull en Fjallsarlon.

Aangekomen  in Jökulsarlon krijgen we te horen dat de boot niet vaart, omdat er teveel ijsschotsen in het water liggen. Misschien vanmiddag om 1 uur. Dan bekijken ze of ze wel of niet gaan varen. Wij besluiten door te rijden naar Heinabergsjökull: een andere gletsjer met een ijsmeer. Om er te komen nemen we een gravelroad, alleen geschikt voor 4 wheel drives, en stappen eerst nog even uit bij Skalafellsjökull en rijden dan door naar die andere sjökull. 

Zoals je kunt lezen leren we inmiddels al een paar woorden IJslands. Bij beide gletsjers zijn we de enigen. Het is imponerend hoeveel sneeuw en ijs er nog is. Vervolgens rijden we terug naar Jökulsarlon. Helaas voor ons wordt er vandaag niet meer gevaren, dus dan maar het ijsmeer vanaf de kant bekijken. 

De zon laat even verstek gaan waardoor onze foto’s grijzer worden, terwijl de schotsen ’s ochtends wel in de zon lagen. Helaas waren we vergeten om toen foto’s te maken. Heel af en toe zien we een glimp van de zon en dan zie je hoe mooi de structuur en de doorzichtigheid van het ijs is. Terwijl werondkijken waait het hard, dus Annelies is blij met haar winterjas en haar hardloopbroek onder de gewone broek.

Als we uitgekeken zijn rijden we door naar Fjallsarlon: een kleiner gletsjermeer vlakbij Jökullsarlon.

Dit ijsmeer is eigenlijk nog mooier door de weerspiegeling van de ijsschotsen en de bergen in het water. Helaas moet je te ver naar beneden lopen wil je de complete berg in spiegelbeeld er op krijgen, wat ten koste gaat van de weerspiegeling. Daarna hebben we nog wel een aantal foto’s van ijsschotsen kunnen nemen met mooie spiegeling.

Na het diner zijn we om 20.00 uur nog even naar de Fjaörárglüfur kloof geweest: één van de mooiste kloven in IJsland. Met de zon, die langzaam begon de zakken, was het echt indrukwekkend mooi. Een aanrader dus.  

24 mei Van Reykjavik naar Kirkjubaejarklaustur

Vandaag was de dag van de watervallen. Of om in het IJslands te spreken de foss-en. ’s Ochtends kregen we meteen al een goede tip toen we de sleutel inleverende van ons appartement. Voor de weer- en wegcondities check www.vegagerdin.is. Essentieel voor als je het binnenland intrekt, want het water in een rivier kan zo maar ineens stijgen en de route die je van plan was onbegaanbaar maken of risicovol.

Vanuit Reykjavik rijden we door een vulkaanlandschap, hoe kan het ook anders, met dichtbij heuvels met sneeuw en ijs. Als extra traktatie dringt af en toe een walm rotte eieren (=zwavel) onze auto binnen en doordringt onze neuzen. Het weer lijkt mee te werken vandaag. De zon piept door de wolken. Als we vervolgens even uitstappen om de vallei te bekijken vanaf een uitzichtpunt, worden we bijna weggeblazen door de harde wind.

Veel grote wegen kent IJsland niet, dus rijden we de komende dagen vaak de weg met nummer 1. Tijdens het rijden passeren we veel boerderijen waar paarden gefokt worden. En dan de eerste waterval: de Seljalandsfoss.

Je kunt achter de waterval langslopen, maar dan wordt je wel drijfnat. Dus neem en regenbroek en een regenjas mee naar IJsland, want je kunt die nog vaker nodig hebben. Wij zijn niet achterlangs gelopen, maar zijn door gewandeld naar de Gljüfrabül: ook een tip die we ’s ochtends kregen. 

Vanaf de Seljalandsfoss loop je 3 à 4 minuten door naar links tot je een hoek omgaat naar rechts. Dan sta je voor een nieuwe waterval, die nog mooier is. Via een route omhoog met kettingen, die door William werd bedwongen, had je uitzicht op de waterval van bovenaf. Onderlangs bereikte je deze via een soort kloof,  waar je werd beloond met een prachtig blik op de waterval. 

Bij de souvernirshop troffen we een echte IJslandse spreuk aan: Don’t like the weather? Just wait 5 minutes.

Daarna zijn we doorgereden naar Porsmörk in het binnenland. Je komt er via een ongeasfalteerde weg, die alleen toegankelijk is voor 4 wheel drives. Van te voren wisten we niet zeker of we er daadwerkelijk zouden kunnen komen, maar gelukkig leek het weer goed en de wegcondities ook (gecheckt via www.vegagerdin.is). Halverwege kwamen we X-treme 4 wheel drives tegen. Bij de frontdriver hebben we even gecheckt wat de condities van de route waren. Hij antwoordde dat we 6 rivieren door moesten waden met de auto -je hebt geen waterdekking- en de verwachting was dat het weer ging regenen. En als je het eindpunt bereikt moet je ook weer terug. Dus zijn we verstandig geweest en zijn we omgedraaid (helaas, want het is wel erg mooi).

Onderweg naar Skogafoss (de tweede waterval), zijn we nog even gestopt op de plek vanaf waar de eruptie van de Eyjafjallajökull in 2010 goed te zien was. Bij Skogafoss was het weer omgeslagen, het regende. Door ruim 400 trappen te bedwingen hadden we een mooi uitzicht op de waterval van bovenaf en op de omgeving. 

Waar blijft de zon? Gelukkig verscheen die ruim 5 minuten later weer, terwijl wij onderweg waren naar Dyrholaey: een klif waar vanaf je een mooi uitzicht hebt op het zwarte strand en een wilde zee. 

Met enig geluk kun je daar ook papegaaiduikers zien, maar die hebben wij helaas gemist. 

Vlakbij ons nieuwe hotel genaamd Geirland in Kirkjubaejarklaustur hebben we nog een waterval bekeken.

Daarna rustte Annelies even lekker uit en is William nog even gaan hardlopen.