1 juni Denali National Park

Vannacht was het koud in de camper. Voor het eerst met 4 dekens over geslapen en dan nog koude voeten. Gelukkig kunnen we ons opwarmen aan de zon, als we voor de camper gaan zitten uit de wind. We zijn ook steeds alert op een moose, die hier rondloopt met 2 jongen en agressief is naar mensen. Tot op heden hebben we niets gezien. Tot half 4 is het relaxen en van de zon genieten. Ruim voor half 4 rijden we naar het Wilderness Acces Center waar we ons moeten melden. Nog even een spelletje spelen op de iphone, even wat appen en daar komt de bus aan: met nog precies 8 plekken voor de mensen die staan te wachten. Vandaag gaan we het park in met de bus. De tocht duurt 8 uur. Doel is genieten van de natuur, dieren spotten en de berg McKinley zien op een zonnige dag. We zijn benieuwd. We gaan met een bus omdat auto’s niet zijn toegestaan in het park.

We genieten van de natuur en het mooie weer, waardoor alles toch net iets mooier uitkomt. Wat jammer is is dat je in een grote bus zit. Dus je hebt beperkt zicht, maar helaas.

Onderweg zien we: veel caribous, ook jonkies, mannetjes moose en een vrouwtjes moose met 2  jonkies, bold eagle, red fox, ground squirrel, dall sheep, falcon en 2 volwassen grizzlies en 2 jonkies. 

Aan het einde van de weg, waar het keerpunt is bij Stoney overlook hebben we een fantastisch uitzicht op mount McKinley. 

Deze berg is 6.193 meter. Deze berg begint al op 600 meter hoogte en niet zoals de mount Everest op 3,6 km. Dat betekent dus dat je meer waar voor je geld krijgt; je ziet meer van mount McKinley.  Onze chauffeur en gids (afgestudeerd bioloog)  was echt lyrisch over wat we vandaag allemaal hebben gezien. Wij vinden het tegenvallen. Misschien komt dat, omdat we verwend zijn door Afrika.Tegen 23.00 uur keren we terug op de campsite. We parkeren de camper achterwaarts in en gaan wederom een koude nacht tegemoet. Al met al was het wel een LEERZAME dag.

31 mei Van Talkeetna naar Denali National Park

Deze ochtend kunnen we rustig aan doen. We hoeven pas om 10.30 uur bij het vliegveld te zijn. Dus slapen we uit tot half 9. De dagen daarvoor waren we al voor achten op en Annelies was vaak nog eerder wakker. We ontbijten met lekker stokbrood gebakken in olijfolie. Kopje koffie en thee erbij, stoel in het zonnetje en genieten maar. Via de app horen we van Harry dat de Graafschap gepromoveerd is. Hoera. Ook dat is wereldnieuws dat we graag horen.

Net na tienen zetten we ons in beweging om naar het vliegveld van Talkeetna te gaan. Vandaag gaan we met een klein vliegtuigje een vlucht boven de bergen maken van 1 ½ uur met gletsjerlanding. We vliegen met K2-aviation. Het vliegveld zit ongeveer naast de camper camping. Rond 11 uur vertrekken we met een groep van 9 mensen. We lopen de startbaan op naar een 2 of meer motorig vliegtuigje en krijgen eerste een korte uitleg. 

Dan de lucht in. In tegenstelling tot al die grote toestellen heeft dit toestel, maar een kort stuk nodig om op te stijgen. In het vliegtuig hebben we allemaal een koptelefoon op tegen de herrie en ook om te kunnen horen wat onze piloot ons verteld. Als we wilden konden we terugpraten, maar dat hoorde dan wel iedereen. Eerst vliegen we over de bossen, de beekjes, de rivieren en de delta’s. 

Al gauw komen de besneeuwde bergtoppen en gletsjers  in zicht. Het geklik van camera’s neemt toe. Wauw wat een uitzicht: spectaculair. 

We vliegen over een paar gletsjers, langs diverse bergtoppen, steile hellingen, het basiskamp voor klimmers en het berghuis waarin je kunt overnachten. 

Soms lijkt het alsof je de helling kunt aanraken zo dicht vliegt hij er langs, maar toch is de afstand tot het vliegtuig altijd 150 meter of meer. Uiteindelijk landen we vlak bij het berghuis op de Ruth gletsjer.

De landing was wat stuiterig, maar verliep prima. We verblijven ongeveer 20 minuten op de gletsjer, maar mogen ons niet verder dan 50 feet (150 m) van het vliegtuig begeven, terwijl een eindje verderop een groepje aan het skieën is. Zeer vermoeiend overigens, omdat je zelf weer naar boven moet lopen met een soort van stof onder je ski waardoor je omhoog kunt. Skiliften zijn daar in ieder geval niet aanwezig. Natuurlijk zijn we op de foto gezet met het vliegtuig op de gletsjer ter bevestiging voor iedereen die dit blog leest en het niet gelooft.

De uiteindelijk vliegroute die we in de bergen hebben afgelegd is: Tokositna gletsjer, Kahiltna basiskamp, berg Huntington, Don Shelton amfietheater en de Ruth gletsjer. De vlucht duurde in totaal bijna 2 uur. Achteraf blijkt dat ze ons hebben samengevoegd met een andere groep en daardoor hebben we ook meer gezien. Een gelukje dus.

Na aankomst gaan we eerst even lekker in het zonnetje lunchen, om vervolgens op pad te gaan naar Denali National Park. Bij aankomst horen we al dat we voorzichtig moeten zijn want er is en vrouwtjes moose met 2 jongen die mensen aanvalt. We staan op een grote camping die Riley Creek heet zonder dat je het merkt. De plekken staan tussen de bomen en je hebt het idee dat er maar een paar campers staan . Enige nadeel is dat we geen elektriciteit hebben. Dus oppassen dat de laptop niet uitvalt. Een beetje verwend zijn we al wel.

30 mei Van Palmer naar Talkeetna

Om half 10 moeten we bij het kantoor van Nova zijn voor de hike over de Matanuska gletsjer, 1 uur en 5 minuten rijden. Dat betekent op tijd opstaan. Voordat we vertrekken vullen we eerst nog even de watertank van de camper en legen we de tanks met vies water 

(in het engels zeggen ze black and grey water). Aangezien we een plek met “full hook-up” (water, elektriciteit en dump) hebben is dat een makkie. Rond half negen vertrekken we. Ondanks de lengte van de camper, 7,50 meter, manoevreert hij makkelijk en accelleert hij ook snel. Natuurlijk moet je niet ineens onverwachte stuurbewegingen maken.

Als we arriveren bij Nova blijkt dat we weer een privé tour krijgen. Onze gids is een ongeveer 23 jaar oude collegestudent. We krijgen speciale waterdichte hoge schoenen en cramp-ons (ijs-steigers) aangemeten. Gewapend met de steigers en een helm vertrekken we richting de gletsjer. Wederom kunnen we genieten van prachtig weer met veel zon. Voordat je bij de gletsjer komt moet je eerst toegangsgeld voor het park betalen. De ontstaansgeschiedenis daarvan is bijzonder. De man die het park heeft heeft namelijk de grond geclaimd; je mag een huis bouwen op grond en elk jaar kan je meer grond claimen als je bezit. Dit bezit heeft deze man uitgebreid tot alle grond rondom de gletsjer. Zodoende betalen we nu entree om over zijn grond naar de gletsjer te rijden. Als tegenprestatie zorgt hij er wel voor dat de weg er naar toe in redelijke conditie blijft. Dit kan alleen maar in Amerika.

We parkeren de auto op de gletsjer. Dat voelt vreemd want het ziet er uit als rotsen, maar in werkelijk is het ijs met fijnstof en gruis erover heen waardoor het ‘vies’ is. In het totaal gaan we een tocht van ongeveer 3 ½ uur maken (uit en thuis). 

 Na circa 15 minuten lopen binden we onze ijs-steigers ( een metalen frame met lange spikes en bindingen om ze aan je schoen vast te maken) onder. Na een korte loopinstructie begint de tocht. Over het ijs omhoog, omlaag, schuin en recht: het lukt allemaal. Het is een kwestie van je voeten goed plaatsen en je gewicht naar voren of achteren brengen. 

 Tijdens de tocht zien en leren we veel. Bijvoorbeeld hoe het zit met moulons; kleine plasjes water rondom een steen, nl. doordat stenen sneller warm worden dan ijs, smelt het water rondom de steen sneller en ontstaan gaten die snel groter worden, De moulons zijn een prachtig gezicht. Je kunt ook hele grote moulons krijgen; zo'n klein plasje rondom een steen op een goede plaats krijgt steeds meer water erom heen en dan smelt het water nog sneller, zo onstaan hele kuilen, gevuld met water en onderin soms maar een kleine steen.  

Verder zien we ijskloven, die kunnen ontstaan doordat er tussen het ijs sneeuw zit of omdat er gewoon een scheur ontstaat. Verder zien we soms prachtig blauw ijs. 

Dat ontstaat als alle lucht eruit is geperst door de bovendruk van het ijs.  Halverwege geeft ze ons een instructie ijswand klimmen en afdalen via een touw. Vervolgens proberen we het zelf en dat gaat heel simpel. Annelies heeft er zichtbaar plezier in.

Daarna klimmen we door tot  het hoogste punt van waar we een fantastisch uitzicht hebben over de ijsvlakte. 

Daarna dalen we af naar het ijsmeer en dan zien we tot hoe hoog we geklommen waren, om vervolgens terug te gaan naar de auto en na te genieten van deze prachtige ervaring. Vandaag hebben we echt veel van de gletsjer gezien. 

Nadat we onze spullen hadden ingeleverd en onze gids hartelijk hebben bedankt voor de tocht nuttigen we nog even onze lunch aan het water in de zon. Tegen 14.00 uur is het tijd om naar Talkeetna te rijden: een rit van ongeveer 116 mijlen, circa 2 ½ uur.  Via de Glenn Highway, die ons door een prachtig natuurgebied leidt rijden we naar Talkeetna. Vlak voor Talkeetna stoppen we even bij de Flying Squirrel Bakery Café om heerlijk speciaal vers brood te kopen: stokbrood met olijven en .. en een gevuld kaasbrood met courget. Lekker voor morgen. Een paar mijl verder zien we, dankzij de mooie zonnige dag, de berg McKinley: een van de grootste bergen in Alaska met prachtige besneeuwde toppen.  Het schijnt superbijzonder te zijn Mc. Kinley zonder wolken te zien, dus dit kunnen we alvast bijschrijven als speciale ervaring.

Dan rijden we Talkeetna binnen. Een historische stad (en historie begint hier al na ongeveer 100 jaar oud) die doet denken aan een oude Western stad. Het is er gezellig druk. 

 Onze camping blijkt volgeboekt, maar gelukkig hadden we van te voren gereserveerd. We zitten wel naast een drukke weg helaas. Maar goed je kunt niet alles hebben.

Morgen gaan we weer iets speciaals doen, maar vandaag was  GAAF.

29 mei Boottocht naar de Knik gletsjer

Vandaag ondernemen we onze eerste echte activiteit in Alaska. Na een koude nacht (2 dekens waren niet genoeg), ontbijten we onder de warme ochtend zon. Om 10 uur worden we op de E. Buckshot drive in Palmer verwacht voor een boottocht naar de Knik gletsjer. We hebben geboekt bij www.knikglacier.com, omdat ze maximaal 6 personen per boot vervoeren en altijd varen. Wat blijkt als we aankomen? We krijgen een prive tour, want we zijn met z’n tweeën, van 2 gidsen: de eigenaar zelf en een gids in opleiding. We rijden eerst 4 mijlen door de woestijn en een rivier met en X-treem 4 wheel drive. 

Onderweg zoeken ze naar elanden, die hier veel voorkomen. Dit is de periode waarin de ze jongen krijgen. Het klink misschien vreemd, maar alle elanden kalven binnen 1 week. Ook beren worden in dit gebied veelvuldig gezien. Wij hebben minder geluk, want we zien geen beren en geen elanden, maar daar kwamen we vandaag ook niet voor. Het was een mooie bijvangst geweest.

Na 4 mijlen met de auto arriveren we bij de boot.

Ook daar leggen we nogmaals 4 mijlen mee af, door een werkelijk prachtig gebied. Dan arriveren we bij de gletsjer en het gletsjermeer: schitterend. 

Natuurlijk boffen we wel met het mooie weer, waardoor de natuur zich toch mooier toont. We maken foto’s, genieten van de natuur, meren af en lopen naar hun kampeerplek. 

 

Daar krijgen we koffie en het eekhoorntje nootjes, die hij gretig pakt en verstopt in de bomen. Hopelijk vindt hij ze later weer terug. 

Daarna varen en rijden we terug naar ons vertrekpunt. Na onze gidsen uitgebreid bedankt te hebben gaan we naar de outdoor winkel om voor William nieuwe wandelschoenen te kopen. De rubberzool van zijn rechterschoen laat los en dat is niet meer te herstellen. Hij heeft geluk, want ze hebben maat 46/47.  Dus het was vandaag een echte HAPPY day.